و اينكه فرموده « من البيوت » يعنى چادرهاى مو و پشم ، و اينكه گفته نگفت تا سوار شويد و هم بخوريد گويا غرضش اين باشد كه آماده براى خوردن نيستند و تشويق به خوردن آنها نشده ، نه اينكه حرامند ولى دليل بر كراهت آنها است چنانچه مشهور است . 4 - در خصال - 1 : 35 چاپ غفارى - : بسندش تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله كه فرمود : گوسفند و زراعت را باشيد كه شب خوبند و بامداد خوب گفته شد يا رسول اللَّه پس شتر كجا است ؟ فرمود : از نواحى شيطان و خيرش از چپ آيد كه شوم است ( چون از آن سو سوارش شوند و آن را بدوشند ) گفته شد يا رسول اللَّه اگر مردم اين را بشنوند شتر را رها كنند ، فرمود : اشقياء فاجر آن را از دست ندهند . بيان : در نهايه است كه پرسش شد از شتر فرمود : اعناق شياطين است يعنى نواحى آنها است چون پر آفت است و در خو و منش چون ديوانست در حديث ديگر است كه در خوابگاه شتران نماز نخوانيد چون از اعناق ديوان آفريده شدند . 5 - صدوق بسندى در خصال ( ج 1 ص 246 ) تا امام يكم عليه السّلام كه از رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله پرسيدند كدام مال بهتر است ؟ فرمود : زراعتى كه صاحبش بكارد و بپرورد و حقش را در روز درو بدهد ، گفته شد پس از زرع چه مالى بهتر است ؟ فرمود : مرديكه بر سر رمه گوسفندش باشد و آنها را بدنبال چراگاهها كه باران بارد برد و نماز بخواند و زكات بدهد ، گفته شد پس از گوسفند چه مالى بهتر است ؟ فرمود : گاو كه بامداد خير دارد و شام هم خير دارد ، گفته شد پس از گاو چه مالى بهتر است ؟ فرمود : نخلها كه در لجن لنگر دارند و در تنگسالى خوراك دهند ، چه خوب چيزيست نخل خرما ، هر كس آن را بفروشد بهايش چون خاكستريست بر سر كوه در روزى كه گرد باد وزد جز اينكه بجايش بخرد .